pokaż na mapie pomniejsz mapę pełny ekran > <
rozszerz mapę >

Skarby Inków – Zamek Niedzicki

Punkt na szlaku: W kręgu mitów i legend

Na wzgórzu skalistego stoku górskiego znajduje się malownicza sylwetka zamku niedzickiego. Węgierska rodzina Berzeviczy wzniosła charakterystyczną bryłę gotyckiej warowni – zamek główny – najprawdopodobniej z początkiem XIV w. czytaj więcej

Na wzgórzu skalistego stoku górskiego znajduje się malownicza sylwetka zamku niedzickiego. Węgierska rodzina Berzeviczy wzniosła charakterystyczną bryłę gotyckiej warowni – zamek główny – najprawdopodobniej z początkiem XIV w. Zamek przechodził z rąk do rąk i do 1945 r. z niewielkim przerwami należał do rodów węgierskich. Był kilkukrotnie rozbudowywany. W drugiej połowie XV w. wzniesiono zamek średni. Ostateczny kształt zamek przyjął z początkiem XVII stulecia, kiedy istniejącą wówczas jego bryłę powiększono o zamek dolny z bramą wjazdową oraz portalem. Zamek w Niedzicy był jednym z wielu znajdujących się wzdłuż długiego łańcucha zamków dunajeckich. Stanowił węgierską strażnicę na granicy z Polską. Jego polskim odpowiednikiem był zamek w Czorsztynie, którego ruiny obecnie znajdują się po przeciwnej stronie Jeziora Czorsztyńskiego. Po spiętrzeniu wody na rzece Dunajec, w wyniku czego w 1997 r. powstał zbiornik retencyjny, krajobraz tych terenów uległ ogromnej zmianie. Dawnym Przełomem Czorsztyńskim, znajdującym się obecnie na dnie jeziora, biegł bardzo istotny dla gospodarki kraju trakt handlowy. W przeciwieństwie do bardziej uczęszczanego sądeckiego szlaku był używany jako najwygodniejsza i najbezpieczniejsza droga dyplomatyczna między Węgrami a Polską. Traktem tym podróżowali: Kazimierz Wielki, Ludwik Węgierski i Władysław Jagiełło.

Stare mury zamczyska pamiętają czasy, kiedy mieszkała w nich inkaska księżniczka Umina – córka jednego z właścicieli zamku Berzeviczy. Z jej postacią związana jest legenda o ukrytym skarbie Inków, na którym ciąży klątwa. Informacja o tym miała być zapisana na odnalezionym tu ponoć inkaskim "kipu" – rodzaju zapisu informacji pismem węzełkowym. Dokument ten miał znaleźć się w zamku za sprawą zrządzenia losu, które sprawiło, iż Sebastian Berzeviczy wraz z swoją rodziną znalazł się w centrum mających wkrótce nastąpić wydarzeń.

Spadkobierca starego węgierskiego rodu, wyjątkowo bogaty, żądny przygód i zabawy wyruszył w połowie XVIII w. w podróż do Ameryki Południowej. Po kilku latach pobytu w Peru ożenił się z Indianką królewskiej krwi. Doczekali się córki Uminy. Dziewczyna w wieku 15 lat wyszła za potomka równie szlachetnej inkaskiej rodziny – Tupaka Amaru II, ostatniego dziedzica tronu. Pod koniec wieku w Peru wybuchło powstanie przeciwko hiszpańskim ciemiężcom. Rewolcie przewodził krewny męża Uminy. Walki zostały jednak szybko i krwawo stłumione przez najemne wojska wicekróla. Kolonizatorzy mścili się na rewolucjonistach i ich stronnikach. Berzeviczy wraz z rodziną uciekł do Europy, biorąc ze sobą część skarbu przynależną Tupakowi Amaru.

Zemsta Hiszpanów dopadła jednak rodzinę nawet na starym kontynencie. Tupak został zasztyletowany w weneckim zaułku. Sebastian ze swą żoną, córką i (urodzonym przed śmiercią zięcia) wnukiem – Antonim postanowił zbiec do niedzickiego gniazda. Wkrótce zasztyletowano Uminę przed zamkową kapliczką. By ratować młodego dziedzica rodu Berzeviczy, wysłał wnuka do kuzynów Beneszów, po czym przepisał im majątek. Antoni przez całe życie wiedział o swym pochodzeniu i rodzinnych tajemnicach. Gdy jego życie dobiegało kresu, na łożu śmierci błagał swych potomków by nie szukali inkaskiego złota, bo ciąży na nim stara klątwa. Wedle opowieści Uminę pochowano pod kościołem w srebrnej trumnie wraz ze znalezionym na zamku peruwiańskim dokumentem. Jego treść do tej pory jest jedną z najbardziej tajemniczych kart zamku niedzickiego. Nigdy tutaj nie znaleziono skarbu ani jakichkolwiek dowodów, iż istniał on naprawdę.

Obecnie Zamek w Niedzicy jest jedną z największych atrakcji turystycznych w południowej Małopolsce. Od 1949 r. znajduje się pod opieką Stowarzyszenia Historyków Sztuki. W zamku mieści się muzeum, które obejmuje zamek średni (z ekspozycją znajdującą się w części zachowanych komnat mieszkalnych) i zamek górny, po którym obecnie pozostały ruiny.

Komentarze
Musisz być zalogowany. Jeśli nie masz jeszcze konta zarejestruj się!
Zdjęcia